ΤΡΙΚΑΛΑ. Τα πρωτοβρόχια του Οκτώβρη

Ο Ληθαίος, τα πλατάνια και η πρώτη φθινοπωρινή βροχή που αλλάζει τον ρυθμό της πόλης.

Ο Οκτώβρης έχει τον δικό του τρόπο να αλλάζει την ατμόσφαιρα. Πριν ακόμη έρθουν τα μεγάλα κρύα, ο ουρανός χαμηλώνει, ο αέρας δροσίζει και οι πρώτες βροχές αφήνουν στους δρόμους μια λεπτή γυαλάδα. Η μυρωδιά του βρεγμένου χώματος επιστρέφει — εκείνη η γνώριμη μυρωδιά που κάνει το καλοκαίρι να μοιάζει πια μακρινό.

Στα Τρίκαλα, η βροχή έχει πάντα και τη δική της εικόνα: τον Ληθαίο να διασχίζει την πόλη, τις γέφυρες να καθρεφτίζονται στο νερό, τα πλατάνια να κρατούν ακόμη τα τελευταία τους φύλλα και τα πεζοδρόμια να γεμίζουν μικρές λιμνούλες. Η πόλη δεν αλλάζει απότομα· αλλάζει τόνο. Οι βιαστικές κινήσεις γίνονται πιο προσεκτικές, οι ομπρέλες ανοίγουν και το γνώριμο τοπίο αποκτά μια διαφορετική ησυχία.

Για την ύπαιθρο και τον θεσσαλικό κάμπο, τα πρωτοβρόχια έχουν και πρακτική σημασία. Το νερό είναι απαραίτητο για τη γη, τους κήπους, τις καλλιέργειες και τον νέο κύκλο των εργασιών. Οι άνθρωποι της παραγωγής γνωρίζουν, όμως, πως δεν μετρά μόνο η ποσότητα της βροχής, αλλά και ο τρόπος που πέφτει. Μια ήπια βροχόπτωση μπορεί να ανακουφίσει το χώμα· μια απότομη νεροποντή μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στους δρόμους, στα ρέματα και στις υποδομές της πόλης.

Γι’ αυτό τα πρωτοβρόχια δεν είναι μόνο αφορμή για φθινοπωρινές εικόνες. Μας θυμίζουν τη σχέση της πόλης με το νερό και την ανάγκη να το υποδεχόμαστε με σεβασμό: να το χαιρόμαστε όταν δροσίζει τη γη και να είμαστε έτοιμοι όταν η βροχή δυναμώνει.

Κι ύστερα, υπάρχει η μικρή χαρά της εποχής: ο ήχος της βροχής στο τζάμι, τα φύλλα που κολλούν στα πλακόστρωτα, ο καφές που αργεί λίγο περισσότερο και το βλέμμα που μένει για λίγο πάνω στο ποτάμι. Η καθημερινότητα συνεχίζεται, αλλά για μια στιγμή μοιάζει να παίρνει ανάσα.

Γιατί το φθινόπωρο δεν αρχίζει μόνο όταν κιτρινίζουν τα φύλλα. Αρχίζει κι όταν το χώμα μυρίζει ξανά χώμα και ο τόπος αισθάνεται πως ένας καινούργιος κύκλος έχει ξεκινήσει.

Φωτογραφία από το προσωπικό αρχείο της συντάκτριας: Ο Ληθαίος στα Τρίκαλα μετά τη βροχή, με τα θολά νερά του ποταμού και τα πλατάνια στις όχθες.