Υπάρχουν εποχές που η πόλη αλλάζει πρόσωπο χωρίς να χρειάζεται να αλλάξει τίποτε από όσα την κάνουν αναγνωρίσιμη. Ο Ληθαίος, ο ποτάμιος θεός των Τρικάλων, μπαίνει σιγά σιγά στη φθινοπωρινή του φορεσιά. Τα φύλλα εγκαταλείπουν τα κλαδιά και στρώνουν στις όχθες ένα πολύχρωμο χαλί από κίτρινο, κεχριμπαρένιο και βαθύ καφέ. Τα δέντρα αραιώνουν τη σκιά τους, ενώ το νερό συνεχίζει ατάραχο το ταξίδι του, καθρεφτίζοντας όσα συμβαίνουν γύρω του. Τίποτε το θεαματικό. Κι όμως, πόση ομορφιά κρύβεται σε αυτή την απλότητα! Ο Ληθαίος δεν είναι μόνο το ποτάμι που διασχίζει τα Τρίκαλα. Είναι μέρος της καθημερινής μας εικόνας, της μνήμης μας και της σχέσης μας με τη φύση. Τον συναντάμε στις βόλτες μας, στις εποχές που αλλάζουν, στις μικρές στιγμές που συχνά προσπερνάμε βιαστικά. Είναι όμως μια εικόνα που σύντομα θα μας θυμίσει ξανά πως το φθινόπωρο έχει τον δικό του τρόπο να επιστρέφει στην πόλη, χωρίς θόρυβο και χωρίς ανακοινώσεις. Αρκεί μια βόλτα δίπλα στο ποτάμι, λίγα πεσμένα φύλλα και μια ματιά στο νερό για να το καταλάβουμε. Ο Ληθαίος συνεχίζει να κυλά. Κι εμείς ας βρούμε λίγο χρόνο να τον κοιτάξουμε. Πλοήγηση άρθρων «ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΕΡΟΥ»